2lingmol.punt.nl
Zondag 15 april.

Gelukkig gaat het vandaag een stuk beter met Daniël. We herkennen steeds meer van de "oude" Daniël weer terug. De verstopping lijkt groot en deels opgelost. Morgen komt de chirurg naar hem kijken die hem ook geopereerd heeft. We hopen dat zij hem klaar vindt om naar huis te gaan.

Wij hebben wel het gevoel dat we het gaan redden met Daniël thuis. Alle medische handelingen hebben we onder de knie. Voor Esther en Naomi zou het ook goed zijn dat het heen en weer reizen afgelopen is. Esther is de afgelopen dagen niet mee geweest naar het UMCG. Ze voelde zich misselijk en had ook geen zin meer om elke dag zo lang in de auto te zitten en dan daar stil te zijn en zich te vervelen. Naomi wil elke dag graag met ons mee. Ze eet in het ziekenhuis veel meer snoep dan thuis en mag de hele middag op de tablet of televisie kijken. Welk kind wil dat nou niet? Af en toe gaan we ook naar het speeltuintje, dat vindt Naomi ook leuk. Dan moet er wel een volwassene met haar mee, omdat ze dan eerst het hele ziekenhuis door moet, naar buiten en dan om het ziekenhuis heen moet lopen.

We hebben vandaag patat met een frikandel gegeten in het ziekenhuis, omdat het zondag altijd patat-dag is daar. We hadden beloofd dat wanneer Daniël er vandaag nog zou liggen, we patat zouden eten. Eigenlijk hadden we gedacht dat hij al eerder naar huis zou gaan, dus Naomi en Daniël hebben vandaag genoten van deze bonus. Daniël is in de rolstoel mee geweest naar het restaurant beneden. Hij heeft ook een beetje patat gegeten en een stukje frikandel.

Rond 16.00 uur vanmiddag zat Daniël klaar in de rolstoel om beneden met ons te gaan eten. Bij het restaurant kwamen we er achter dat deze pas om 16.30 uur open is. Toen zat er dus een gat in ons schema. Naomi had een goed idee om dit gat op te vullen. Ze is snel terug gerend naar Daniëls kamer om hun "instrument voor het verwijderen van de muntjes uit de vijver" op te halen. Daar zijn vandaag de laatste muntjes die dicht bij de rand lagen ook uit het water gevist. Op een bepaald moment werd het een beetje gênant, omdat Naomi sommige muntjes niet te pakken kon krijgen met het instrument, nam Edwin het van haar over. Toen zag je voorbijgangers kijken naar die vader die in de vijver aan het vissen was. Daniël rolde snel weg met de rolstoel, want daar wilde hij niet bij horen. Op een afstand wezen Daniël en ik naar Edwin en zeiden tegen elkaar: "Kijk wat die man daar doet!"

Kort samengevat kunnen we dus naar huis omdat:

De muntjes die dicht bij de rand van de vijver lagen allemaal zijn opgevist

Er van dit geld genoeg snoep is gekocht voor de komende weken.

We patat hebben gegeten in het UMCG op zondag patat-dag.

En o, ja niet te vergeten Daniël er wat ons betreft ook klaar voor is.

 

Reacties

Cuny Prins op 15-04-2018 22:08

Zoooo,  dat klinkt heel erg vrolijk! Wat fijn dat het nu zoveel beter gaat met Daniel. En wat een spannende dingen kunnen jullie vertellen van het verblijf en opbezoek gaan in het UMCG.

Nu nog afwachten wanneer de dokter groen licht geeft.

Veel succes, groet van Cuny

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Welkom
Deze weblog is bedoeld voor familie, vrienden en andere geïnteresseerden, om
op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen van onze kids.
Wij zullen ons best doen de log zo goed mogelijk bij te houden.
Vergeet niet je e-mailadres achter te laten bij de e-mailallert, zo krijg je elke keer een berichtje op je mail als er weer nieuwe ontwikkelingen zijn. Kijk ook eens in het fotoalbum, voor een foto van onze ukkies.
 
Groetjes Edwin & Gerda.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl